İlk yardım bölümü, sınavda en çok "sıralama" sorulan konudur: olay yerinde önce ne yapılır, hangi müdahale hangi sırayla uygulanır. Bu yüzden konuyu maddeler halinde ezberlemek yerine bir akış olarak öğrenmek gerekir. Akışın başı her zaman aynıdır: kendi güvenliğini sağla, olay yerini güvene al, 112'yi ara, sonra yaralıya müdahale et.
Temel yaşam desteği, bölümün en çok soru getiren başlığıdır. Bilinç ve solunum kontrolü, hava yolunun açılması, göğüs basısının derinliği ve hızı, yetişkin ile çocukta değişen uygulama farkları sınavda rakamıyla sorulur. Bu rakamlar az sayıdadır ve bir kez öğrenildiğinde sınav boyunca değişmez.
İkinci ağırlıklı başlık kanamalar, şok ve kırıklardır. Kanamanın türüne göre yapılacak müdahale, turnikenin ne zaman uygulanacağı, şokun belirtileri ve şok pozisyonu, kırık şüphesinde yaralının hareket ettirilmemesi gerektiği — bunların hepsi klasik soru kalıplarıdır. Yanık, zehirlenme, donma ve sıcak çarpması ise daha az soruyla ama düzenli olarak gelir.
Sınavda en çok yapılan hata, "iyi niyetli ama yanlış" seçeneği doğru sanmaktır: bilinci kapalı yaralıya su vermek, kırık bölgesini düzeltmeye çalışmak, saplanmış cismi çıkarmak gibi. Derslerin sonundaki örnek sorular tam olarak bu ayrımı ölçer.